Spojrzałem na Waruku. Dyszał coraz ciężej. Zabrałem się do dzieła. Zebrałem swoje reiatsu w sobie, następnie przekazałem je do mojego miecza. Na ostrzu, kawałek na rękojeścią pojawił się ten znak: . Następnie skupiłem się na chorym. Podniosłem swój miecz do góry wymawiając:
- Shinseina Asayake... - na chorego spadł słup jasnego, złotego światła. Na szczycie tego słupa widniał ten sam znak co na klindze mojego miecza. Czekałem już tylko na rezultaty. Miałem tylko nadzieję, że się powiodło.

- Jak się czujesz? - zapytałem

Nie zwróciłem uwagi na ostatnie zdanie. Nie spodziewałem się poklasku, wdzięczności. Postanowiłem zapytać.

- Chciałbym z Tobą porozmawiać o Twoim przyjacielu, Nataru... Wiesz, że zaginął kilka dni temu?

- Niestety... Zaginął wraz z innymi shinigami. Potrzebuję informacji na jego temat. Wiesz, gdzie przebywa? Podobno lubi przebywać w samotności... - zapytałem.

- Nie zostawić Cię. Zostawił Cię pod opieką medyków z IV oddziału. Gdyby Cię zostawił, nie trafiłbyś tutaj. Nie przeżyłbyś. A teraz musimy go znaleźć. A Twoja wiedza o nim naprawdę może nam się przydać. - odpowiedziałem.

- Nie ma za co, kapitanie... - powiedziałem, wracając do rozmowy z Waruku. - Cierpisz na bardzo ciężką chorobę płuc. Na pewno ciężko mu jest Ciebie tu zostawiać. To dobrze, że walczysz o swojego przyjaciela, lecz musisz zrozumieć, że przez misje, które wykonuje, nawet te niebezpieczne, jest w stanie Cię utrzymać. Możecie kupić jedzenie i wodę, niezbędną do przeżycia dla dusz z reiatsu. To, że stał się shinigami daje korzyść Wam obu. - rzekłem.

- Więc może powinieneś mu o tym powiedzieć? By mówił Ci o tym, że musi iść na misję? Możesz go zapytać o to jak go znajdziemy. Lecz potrzebuję Twojej pomocy, Waruku... - powiedziałem, starając się go przekonać, by powiedział mi coś więcej o Nataru.